Kontrakty różnic kursowych (CFD) są złożonymi instrumentami, które wiążą się z wysokim ryzykiem szybkiej utraty pieniędzy z powodu dźwigni finansowej. 79% rachunków inwestorów detalicznych Pepperstone Limited traci pieniądze w przypadku inwestycji w kontrakty CFD. Użytkownik powinien się zastanowić, czy rozumie, jak działają kontrakty CFD, i czy może sobie pozwolić na podjęcie dużego ryzyka utraty pieniędzy. Ostrzeżeniem o Ryzyku.

Live Support Centre

Zasoby klientów

Słownik Terminów Handlowych

Łączna ekspozycja banku związana z klientem w oparciu o rynek spot i kontrakty forward.

Jednoczesna sprzedaż i kupno waluty w celu zrealizowania zysku dzięki różnicom w kursach na różnych rynkach w tym samym momencie.

Cena, po której oferowana jest waluta lub instrument.

Instrukcja wydana dealerowi, aby dokonać kupna lub sprzedaży po najlepszej dostępnej w danym momencie cenie na rynku.

Dział zajmujący się rozliczaniem transakcji i powiązanymi z tym działaniami.

Metoda przedstawienia wykresu, która wyróżnia cztery kluczowe punkty: najwyższą i najniższą cenę, które tworzą pionowy słupek, cenę otwarcia, która jest zaznaczoną poziomą linią po lewej stronie słupka oraz cenę zamknięcia, które jest oznaczona poziomą linią po prawej stronie słupka.

Papier emitowany przez bank centralny, który jest środkiem płatniczym.

Inwestor decydujący się na zajęcie krótkiej pozycji w oczekiwaniu osłabienia (spadku kursu) waluty.

Cena, po której inwestor chce kupić instrument. Najlepszy bid to najwyższa dostępna cena (Sprawdź także cenę kupna).

Różnica między ceną kupna (bid) a ceną sprzedaży (offer) danego instrumentu finansowego.

Druga cyfra po przecinku w ułamkach dziesiętnych.
Jeśli AUD/USD wynosi 0,9255, duża cyfra to 2.
Jeśli GBP/USD wynosi 1,9685, duża cyfra to 6.

Metoda ilościowa, która bazuje na średniej kroczącej oraz wahaniach instrumentu. Wstęgi mierzą, czy ceny znajdują się wysoko czy nisko w wartościach względnych. Naniesione są dwa standardowe odchylenia powyżej i poniżej średniej kroczącej. Wstęgi wyglądają jak rozszerzający się i kurczący model koperty.

Transakcje z datami, które nie są standardowe. Standardowe okresy to 1 tydzień, 2 tygodnie, 1,2,3,6 i 12 miesięcy. Inne wyrażenia opisujące złamane daty to między innymi nieparzyste daty i złamane okresy.

Inwestor decyduje się na zajęcie długiej pozycji w oczekiwaniu umocnienia (wzrostu kursu) waluty.

Dni otwarcia banków w Sydney.

Cena, po której bank jest gotów kupić walutę. Znana także jako cena Bid.

Kupno i sprzedaż na rynku walutowym zawsze dotyczy waluty, która jest przedstawiona jako pierwsza w parze walutowej. Na przykład "Kupno Dolara/Jena" oznacza kupno dolara/sprzedaż jena. Inwestorzy kupują walutę, gdy prognozują jej umocnienie oraz sprzedają ją, gdy spodziewają się jej osłabienia.

Typ wykresu, który składa się z czterech kluczowych poziomów cen: maksymalnej, minimalnej, otwarcia i zamknięcia. Główna część świecy (jittai) jest stworzona w oparciu o cenę otwarcia i zamknięcia. Aby podkreślić, że cena otwarcia jest niższa niż zamknięcia, główna część świecy jest pusta. Jeśli zaś to cena zamknięcia jest niższa niż cena otwarcia, jittai jest wypełniony. Reszta zakresu jest zaznaczona dwoma “cieniami”: górny cień (uwakage) i dolny cień (shitakage).

Cena kwotowana przez banki dla transakcji Forex o mniejszej skali.

Bank centralny świadczy usługi finansowe i bankowe dla rządu kraju oraz banków komercyjnych. Wdraża on politykę monetarną rządu a także ustala poziom stóp procentowych.

Inwestor analizujący wykresy i dane historyczne, aby wykryć zmiany trendów. Taki inwestor szuka formacji cenowych, opiera się na poziomach wsparcia i oporu, formacjach głowy i ramion, podwójnego dna oraz podwójnego szczytu, które mogą być zwiastunem zmiany trendu.

Pozycja, w której inwestor nie jest już zaangażowany w żaden sposób w walutę na rynku.

Środki, które są natychmiast dostępne po rozliczeniu transakcji.

Pisemny dokument albo email, który potwierdza transakcję między dwiema stronami na rynku Forex.

Kurs walutowy pary, po którym dojdzie do wymiany w dacie rozliczenia.

Kursy wymiany między dwoma walutami (cross walutowy), na przykład AUD/NZD.

Typ środka pieniężnego używanego przez dany kraj. Może być on wymieniany na inne waluty na rynku – dlatego też, każda waluta ma relatywną wartość w stosunku do innych walut.

Dwie pary, które są przedmiotem transakcji na rynku walutowym.

Osoba fizyczna lub firma działająca jako podmiot, a nie jako pośrednik, w zakupie i / lub sprzedaży papierów wartościowych. Dealerzy handlują na własny rachunek i ryzyko.

Kupno i sprzedaż waluty na globalnym rynku Forex.

Komputery online z połączeniami i dostępem do banków na całym świecie.

Data wygaśnięcia kontraktu, gdy dochodzi do wymiany walutowej. Pojęcie to jest także znane na rynku FX/kapitałowym jako data waluty.

Strata wartości waluty w stosunku do innych walut z powodu niższego popytu na rynku. Nie mylić z dewaluacją, która jest oficlajnym działaniem rządu.

Działania rządu zmierzające do osłabienia waluty kraju. Definicja ta nie odnosi się do płynnego kursu walutowego, na przykład AUD.

Stopień, w jakim waluta jest tańsza w kontraktach futures od rynku spot.

W świecie międzynarodowych finansów, “dolar” zawsze odnosi się do dolara USA. Dolary innych krajów muszą być zawsze dodatkowo opisane, na przykład dolar australijski.

Wyrażenie oznaczające, że waluta traci na wartości/jest słabsza wobec poprzedniego kwotowania.

System empirycznie uzyskanych zasad, które interpretują sytuację na rynkach. Odnosi się on do formacji z pięcioma falami/trzema falami, które tworzą jedną zniżkującą/zwyżkującą formacje składającą się łącznie z ośmiu fal.

Cena jednej waluty wobec drugiej waluty. Na przykład, kurs wymiany AUD/USD to 0,8950, co oznacza, że jeden dolar australijski (AUD) jest wart 89,50 centów USA (AUD1,0000 = USD0,8950).

Data, w której wygasa transakcja związana z opcjami – zazwyczaj ma to miejsce 2 dni przed datą rozliczenia.

Waluty, których gospodarki nie są rozwinięte oraz których popularność wśród inwestorów jest mniejsza.

Wyrażenie oznaczające, że waluta zyskuje na wartości/jest mocniejsza wobec poprzedniego kwotowania.

Rynek międzynarodowej wymiany walut. Codzienne obroty na rynku osiągają średnio około 3 bilionów dolarów, co oznacza, że jest on wart więcej niż wszystkie rynki obligacji. Rynek walutowy przyjmije różne formy: rynku spot, forward, futures i opcji. Na transakcje na rynku walutowym składają się: Przepływy handlowe Tylko 5% do 10% transakcji na rynku Forex. Zazwyczaj, za importowane towary płaci się walutą kraju, w którym zostały wyprodukowane. Za towary eksportowane otrzymuje się więc zazwyczaj swoją własną walutę. Dlatego też, deficyt handlowy powoduje osłabienie waluty. Przepływy typu “Flow-on” Mają miejsce, gdy istotna transakcja handlowa jest podzielona na kilka mniejszych transakcji. Przepywy kapitałowe Inwestycje międzynarodowe. Spekulacja Krótkoterminowe inwestycje bazujące na oczekiwaniach związanych z przyszłym ruchem walut. Te typy transakcji odpowiadają za znaczną część aktywności na rynku Forex.

Transakcja z datą rozliczenia, która wynosi więcej niż 2 dni robocze od daty transakcji.

Cena jednej waluty w stosunku do drugiej w przypadku daty rozliczenia, która wynosi więcej niż 2 dni robocze od daty transakcji. Cena forward to cena spot waluty skorygowana o punkty forward.

Różnica w stopie procentowej pary walutowej w okresie między datą rozliczenia spot a datą rozliczenia forward – jes ona wyrażona jako korekta ceny spot.

Data rozliczenia transakcji Forward – czyli transakcji z datą rozliczenia, która wynosi więcej niż 2 dni robocze od daty transakcji.

Podstawowe czynniki ekonomiczne wpływające na kurs wymiany, takie jak inflacja, stopy procentowe, ceny surowców/towarów i aktywność ekonomiczna.

Siedem wiodących globalnych gospodarek: USA, Niemcy, Japonia, Francja, UK, Kanada i Włochy.

Polecenie wydane brokerowi, aby zlecenie nie wygasło, tak jak to ma miejsce zazwyczaj, na koniec dnia handlu. Należy jednak zaznaczyć, że polecenie GUS zazwyczaj wygasa pod koniec miesiąca handlowego.

Formacja cenowa na wykresie, która może sygnalziować zmianę trendu. Cena rośnie do szczytu – lewego ramienia – a następnie spada z powodu realizacji zysków. Później ponownie rośnie, osiągając głowę, aby ponownie spaść, tym razem do prawego ramienia. Kolejna lekka zwyżka może sygnalizować, że może nastąpić po niej kolejny spadek. Przebicie się przez linię szyi to sygnał do sprzedaży.

Strategia używana do ograniczenia ryzyka, w której jedna pozycja zabezpiecza drugą.

Waluta, której nie można zamienić na inne waluty, ponieważ jest to zabronione przez zasady regulujące rynek Forex.

Kwotowanie animatora rynku, które nie jest obowiązujące dla celów dealingowych.

Stały wzrost cen, któremu towarzyszy spadek siły nabywczej obywateli. Czasami słowem inflacja nazywa się nadwyraz mocny wzrost cen.

Polecenie, według którego środki powinny zostać wypłacone przez bank w momencie rozliczenia.

Ceny bid i offer, po których banki międzynarodowe składają między sobą depozyty. Podstawa rynku międzybankowego.

Różnica w stopach procentowych właściwych dla określonej pary walutowej.

Działanie banku centralnego (wejście na rynek walutowy), którego celem jest wpłynięcie na kurs waluty. Wspólna interwencja to skoordynowane działanie kilku banków centralnych, którego celem jest kontrola kursów walut.

Wybranie lewej strony w kwotowaniu składajcym się z dwóch cyfr. Sprzedaż kwotowanej waluty. W przypadku AUD/USD = ,9310/15, doszłoby do sprzedaży przy ,9310.

Na rynku Forex, obowiązek dostarczenia kontrahentowi określonej ilości waluty na rynku spot lub w oparciu o kontrakty futures.

Nadwyżka kupna wobec sprzedaży lub aktywów w walutach wobec zobowiązań.

Dealer występuje w takiej roli, gdy kwotuje cenę bid i offer, po której jest gotów kupić i sprzedać.

Dzienna korekta rachunku w celu odzwierciedlenia narosłych zysków i strat, często wymagana do obliczenia różnic w depozytach.

Osoba lub firma autoryzowana do stworzenia i utrzymania rynku określonego instrumentu.

Zlecenie dotyczące natychmiastowego kupna lub sprzedaży instrumentu po najbardziej korzystnej możliwej cenie.

Różnica między ceną kupna i sprzedaży, która jest także używana do wskazania dyskonta lub premium między spot a forward.

Obowiązująca cena spot na rynku walutowym.

Data, kiedy – wedle umownego uzgodnienia – waluta ma zostać przyznana lub odebrana.

Cena znajdująca się w połowie między ceną kupna i sprzedaży, lub średnia sporządzona w oparciu o ceny kupna i sprzedaży oferowane przez animatorów rynku.

Jeden milion. 1,000,000.

Łagodzenie polityki monetarnej może zostać dokonane za pomocą zmiany w poziomie stóp procentowych, podaży pieniądza lub poziomu depozytów obowiązkowych.

Polityka banku centralnego dotycząca zarządzania podażą pieniądza danego kraju. Według teorii ekonomicznych dotyczących polityki monetarnej, kontrola podaży pieniądza w gospodarce jest kluczowa do kontroli cen/inflacji. Jednak, polityka monetarna banków centralnych jest ograniczona przez globalne przepływy walut. Zmuszają one banki do używania pośredniego narządzia, jakim jest manipulacja kursem walutowym.

Rynek składający się z instytucji finansowych oraz dealerów kapitałowych, którzy albo pożyczają albo zapożyczają się.

Uśrednianie serii danych, często używane do cen w danym okresie.

Cena, po której sprzedający chcesz sprzedać. Najlepsza taka cena to najniższa dostępna na rynku.

Powiązane zlecenie, w którym anulowanie jednej części automatycznie anuluje drugą część.

Różnica w aktywach i zobowiązaniach w przypadku określonej waluty. Może zostać mierzona dla danej waluty lub dla pozycji wszystkich walut, gdy są one przeliczone w walucie bazowej.

Różne okresy rozliczenia dotyczące transakcji Forward oraz uzgodnione między klientem a Pepperstone przez złożeniem transakcji Forward.

Zlecenie forward, które nie jest częścią operacji swap.

Metoda ilościowa, której celem jest zasygnalizowanie, czy w danym momencie dochodzi do wyprzedania na rynku czy wykupu.

To wyrażenie, którego używa się w sytuacji, gdy cena forward kupna lub sprzedaży jest taka sama jak cena spot.

Sprawdź Punkt.

(1) 100 część procenta, zazwyczaj 10.000 jakiejkolwiek ceny spot. Ruchy kursów są zazwyczaj wyrażane w punktach, na przykład ruch AUD/USD z ,9310 do ,9320 to zmiana o 10 punktów/pipsów. (2) minimalna zmiana lub najmniejszy przyrost ruchu cen.

Zobowiązania netto dotyczące danej waluty. Pozycja może być neutralna (równa, płaska), co oznacza brak ekspozycji, długa (więcej kupionej niż sprzedanej waluty) lub krótka (więcej sprzedanej niż kupionej waluty).

Kwota, o którą waluta w kontrakcie forward jest droższa od ceny na rynku spot.

Faktyczny zysk lub strata będące wynikiem zamknięcia pozycji plus teoretyczny, potencjalny zysk lub strata z otwartych pozycji.

Orientacyjna cena. Cena wyświetlona w celach informacyjnych, a nie dla potrzeb dealingu.

Odbicie cen po okresie spadków.

Różnica między najwyższą i najniższą ceną zanotowana w danym dniu handlowym.

Poziom uznany przez analityków technicznych za punkt, który trudno przekroczyć, lecz gdy do tego dojdzie, może okazać się trampoliną do dalszych zwyżek.

Wybranie prawej strony w kwotowaniu składajcym się z dwóch cyfr. Kupno kwotowanej waluty. W przypadku AUD/USD = ,9310/15, doszłoby do kupna przy ,9315.

Przedłużenie daty wygaśnięcia kontraktu na rynku Forex.

Nadwyżka sprzedaży wobec kupna lub zobowiązań związanych z walutą wobec aktywów.

Waluta kupiona i sprzedana z rozliczeniem za dwa dni robocze.

Zlecenie automatycznego zamknięcia pozycji, gdy osiąga ona ustalona stratę (ograniczenie straty) lub gdy kurs waluty osiąga ustalony poziom.

Analiza ta bierze pod uwagę historyczne trendy dotyczące cen i wolumenu, aby prognozować przyszłe ruchy notowań danego instrumentu.

Zmiana ceny, która nie jest wywołana nastrojami na rynku, a technicznymi czynnikami, takimi jak wolumen czy formacje na wykresach.

Okres od złożenia zlecenia/otwarcia pozycji do daty rozliczenia.

Rynek z niskim wolumenem handlu, w którym różnica między ceną kupna i sprzedaży jest duża a płynność dotycząca określonego intrumentu niska.

Kupno waluty do otrzymania w pierwszym dniu roboczym po zawarciu transkcji.

Data, w której transakcja została zawarta.

Okres od daty zawarcia transakcji do daty rozliczenia.

Kwotowanie dwustronne polega na jednoczesnym podaniu przez dealera ceny kupna oraz ceny sprzedaży dla transakcji na rynku walutowym.

Transakcja zrealizowana po cenie wyższej niż poprzednia transakcja.

Dla kontraktów wymiennych, to dzień, w którym dwa podmioty wymieniają waluty, które są kupowane/sprzedawane. Dla transakcji typu spot, datę rozliczenia oblicza się w następujący sposób: należy doliczyć dwa dni robocze dla banku, który zapewnia kwotowanie. Wyjątkiem jest sytuacja, w której dochodzi do święta i bank jest zamknięty – należy dodać wtedy jeden dzień. Wnioskodawcą jest strona, która musi upewnić się, że jej dzień spot zbiega się z dniem spot respondenta. W przypadku miesięcznych kontraktów forward, zapadalność musi wystąpić w odpowiednim miesiącu kalendarzowym. Jeśli data ta przypadnie na dzień, który nie jest roboczy dla banku, do rozliczenia dojdzie kolejnego dnia roboczego. Zmiana dotycząca zapadalności w danym miesiącu nie wpłynie na inne zapadalności, które wystąpią w oryginalnej dacie, o ile jest to dzień roboczy. Jeśli ostatnia data spot wypada w ostatni dzień roboczy miesiąca, ceny forward dopasują się do tej daty, także wypadając ostatniego dnia roboczego. Data rozliczenia jest także nazywana datą wygaśnięcia.

Transakcja, w której data rozliczenia przypada na ten sam dzień co data transakcji.

Transakcja, w której data rozliczenia przypada na dzień później po dacie transakcji.

Skala zmiany kursu w danym okresie.

Liczba, ilość lub wartość papierów wartościowych/walut będących przedmiotem obrotu w danym okresie.

Dzień, w którym otwarte są banki w danym kraju. W transakcjach na rynku FX, dniem roboczym jest dzień, w którym otwarte są banki krajów obu walut.